Дурлалгүй хот... үгүй...
Өчигдөр орой байрны ойролцоох цэцэрлэгт өөрийгөө хэн болохыг...юу хүсч мөрөөдөж яваагаа дахин эргэцүүлэх гэж хэсэг суулаа... гадаа жиндүүхэн байсан ч би яг тэр суусан сандал дээрээ хичнээн удаан суусан гээ... Ажил гэрийн хооронд гүйгээд л гүйгээд л... цалин аваад л...цуглуулаад л... хүссэнээрээ мөнгөө цуглуулж ер нь л бодсоноороо амьдарч байхад юу надад дутаад ганцаардаад гээд л өөртэйгээ ярьж суудаг юм бол гэж их бодлоо...энэ бүхэнд учир шалтгаан байх л ёстой...өөрийнхөө ганцаардаж байгаад хэн нэгнийг эсвэл ямар нэг зүйлийг заавал буруутгах гэж хичээлээ...
"Дурлалгүй хот... үгүй..." цааш унших »
өвлийн өвөөд... Мишээлээс
Ажилдаа өмсөх хөлд эвтэйхэн гутал авах гэж амралтынхаа энэ өдөр дэлгүүр явлаа...  гадаа жоохон сэрүүхэн...тэнгэр бүүдгэр...намрын төгсгөл өвөлийн эхийг санагдуулсан шаралж гандсан олон навчис салхинд туугдан хөлд хөглөрнө... би өөрөө их өөдрөг сэтгэлтэй охин биш бол аль хэзээний гэртээ буцаж ороод биеэ эвхээд гуниглаж суумаар тийм л өдөр байлаа... аз болоход би их өөдрөг юм... хэдийгээр уйтгарлаж сэтгэл минь ганцаардаж байдагч би чинь тэр л инээд хөөр гэрэл гэгээ цацарааж явдаг Мишээл шүү дээ... Ганцаардсан сэтгэлээ тээсэнч инээмсэглэсээр олны дунд орлоо... зорилго нь гутал авах гэж хэхэхэ...
"өвлийн өвөөд... Мишээлээс" цааш унших »
BIGBOY-d...чамд зориулсан юм... хариу бичих гэсний хэрэггүй...
Монгол хүний ёсоор сайн байна уу гэж мэндчилэн миний тэмдэглэлд сэтгэгдэлээ үлдээж байгаа тэр нэгэн залууд хандсан үгээ бичье. Намайг анх тэмдэглэлээ бичиж байх үед Чимгээ гэдэг нэг эмэгтэй яг өөр шиг чинь намайг нээх их доромжилж билээ... Үнэн сэтгэлээсээ чи түүнийг ойлгохгүй бол үгүй ядаж дуугүй бай гэдэг үгийг би хаа нэгтээгээс уншаад цээжилчихсэн байж таараад тэр эмэгтэйд бас бичиж байсан юм... одоо ч бас чамд хэлье.
"BIGBOY-d...чамд зориулсан юм... хариу бичих гэсний хэрэггүй..." цааш унших »
аз жаргал гэж очих газарыг биш явах замыг хэлнэ...
ээж минь надад энэ үгиийг хэлж харин би ээжтэйгээ ярилцан байхдаа хүний амьдралын тэр л сайхан аз жаргалыг мэдэрч сууна...хааяахан хөнгөн гунигт дарагдан уйтгарлан уйлах үе надад байдаг... хэзээ ч надаас холдохгүй мэт ганцаардалыг сэтгэлийн хөндүүр бодолыг би мэдэрдэг...гэвч ээжтэйгээ ярилцсаны дараа би өөрийгөө ямар жаргалтай охин бэ гэдгээ санах юм даа... хангал согоо шиг зоргоор жаргалтай амьдардаг гэж ээж минь намайг дүгнэдэг...
"аз жаргал гэж очих газарыг биш явах замыг хэлнэ..." цааш унших »
Надад дурлахгүй байх шалтгаан байна гэж үү?
Хэд хоног Мишээл гэдэг охин өөртөө дурлаж хорвоо дээр хосоороо юм шиг амьдарлаа... Сайхан ширээ засч өглөөний цайгаа уухаас шөнө ажилаасаа ирээд унтах хүртэлээ цаг үргэлж би өөртөө тааламжтай сэтгэгдэлийг төрүүлж байсан болохоор нэг удаа ч гэсэн хүн надад биш би өөртөө дурлаж үзье гэж өөрийгөө шохоорхолоо... Өөр хүнд сэтгэлээ өгч хамт байхаас хамаагүй амар бас сайхан байсан шүү...
"Надад дурлахгүй байх шалтгаан байна гэж үү?" цааш унших »
Би дурлачихаж...
Би дуралчихаж... бодох тусам тэр миний сэтгэлд гэрэл гэгээ бэлэглэж хором мөч өнгөрөх тусам би түүнд улам ихээр татагдаж байгаагаа мэдэрч байна... эртнээс мэддэг байсан хирнээ түүнийг би саяханыг хүртэл яагаад анзаарч хараагүйгээ мэдэхгүй юм... гэвч одоо би хайрлахад оройтоогүй ээ... миний түүнийг гэх сэтгэлээс хайрт минь татгалзаагүй... харин ч түүнд таалагдаж байгаа... хэдийгээр хайртай гэж хэлэхэд хэтэрхий эрт санагдаж байж болох ч би тэр хүнд үнэхээр хайртай тэгээд ч би хайртай гэж хэлэхийг бас хамт байхыг үнэхээр их хүсч байна...
"Би дурлачихаж..." цааш унших »
...

Тооны машин цаг болгож ашигладаг гар утасаа өнөөдөр гэртээ үлдээгээд ажилдаа явлаа... гартаа цагтай бас тооны машин хэрэглэх шаардлагагүй болохоор яах ч гэж энэ олон товчлууртай том хайрцагийг авч явах юм билээ дээ хэхэ... хүний тооноос хасагдчихсан хүн ч юм шиг...эсвэл хүн биш байж хүний тоонд багтах гээд яваад байгаа ч юм уу...ёстой мэдэх юм алгаа... ойрдоо сэтгэл нэг л сонин байх юм... ажилаа хийж байхдаа ч сэтгэл санаа тогтохгүй юу ч юм мэдэхгүй бодоод... тэгсэн хирнээ толинд харахад би инээсэн байх юм...за за больё би яг галзуурчихаж

Хэзээ намайг орхих ганцаардал вэ?
Тэнгэрийн түмэн мянган одод газарт буугаад ирээ юу даа гэмээр их хотын өнцөг булан бүрт олон янзын гэрэл анивчина...ганцаараа бодолд дарагдан уйтгарлан суугаа нэгний бүдэг гэрэлтэй өрөө... хоёр биенээ гомдоочихоод хоорондоо дугарахгүй урдах замаа ширтэн машиндаа дуугүй яваа 2н царай өөдөөс ирэх машины гэрэлд эгээ л гуниг уйтгарыг санагдуулсан хөшөө адил... өдөржин хүний хөлд дараатай байсан үйлчилгээний төвүүдийн хаалттай гэсэн бичгэн гэрэл... үргэлж зэрэгцэн байсан ч нэг удаа ч ойрхон байж үзээгүй замын олон эгнээ гэрэл...сэтгэлт хосыг салган тэнгэрт дуулэн яваа нисэх онгоцны жижигхэн гэрэл...утаатайгаа хамт уйтгарт бодолоо үлээж байгаа хүний тамхины цогон гэрэл... гэртээ ирэх замд таарсан том жижиг гэрэл болгон гуниг уйтгарыг надад мэдрүүлээд л.... Сэтгэл санаа гэгэлзсэн ямар аймаар орой вэ... ойрын хэд хоног овоо сайхан байсансан...юу болоод өнөөдөр ингэтлээ гуниглаад ганцаардаад байгаа юм болоо...
"Хэзээ намайг орхих ганцаардал вэ?" цааш унших »
Баяр жаргалтай 48 цаг

Бодож хүсч хүлээсэн 2 өдрийг өнгөрөөлөө...нэг нь шинэхэн танилцсан найз охины минь төрсөн өдөр нөгөө нь Halloween. Хэн нэгэнд зориулан баярын ширээ засч бэлэг сонгоогүй удсан байж шүү... найз охиноо сайхан баярлуулах гэж хирэндээ л их хичээлээ... өөрт нь таалагддаг бэлэгийг нь сонгож хэзээ ч мартагдахгүйгээр баярынх нь өдөрийг өнгөрөөх гэж 2 найзтайгаа 3лаа хэд хоног нилээн завгүй...хэхэ

тэр өдрийн баярын ширээ... сэтгэлээс гарсан бэлэг...цэцэг... бялуу... гээд л... бидний бэлдсэн бүхэн найз охиныг миньсэтгэлд нийцэж байлаа... хамгийн суулд хэзээ ийм гоё цэцэг бэлгэнд авсанаа санахгүй байна гэж найз маань инээмсэглэж... харин найзынхаа сэтгэл хангалуун байгааг харж бид 3 бөөн баяр... тэр оройн сэтгэгдэлийг одоо ч мэдрэхдээ би инээмсэглэж байна... дараа өдөрийнх нь баярын тухай гээд зөндөө их юм бичмээр байгаа ч нэг юманд санаа зовоод бичиж чадахгүй нээ... болихоос...

Арчаагүй өрөвдөлтэй залуус бас байх юмаа...
Бурхан минь... миний үеийн залуус дунд сургуулийн жоохон охид шиг хов яриж байгаа нь ямар инээдтэй бас өрөвдөлтэй юм бэ? Саяхан найз охидтойгоо нэг орой ажилийн стрессээ тайлж сайхан бүжиглье гээд энэ хотынхоо нэгэн ...т орсон юм. Миний блогийг уншдаг хүмүүс намайг ганцаараа байсан ч бүжиглэх дуртайг минь, хэнээр ч хэлүүлэхгүй бас хэн нэгнийг хүлээлгүй өөрийгөө зугаацуулж хүссэнээ хийж байдагийг мэдэх байх... Харин ганцаараа бүжиглэдэг байсан би найз охидтойгоо байх ямар гоё байсан гээ....
"Арчаагүй өрөвдөлтэй залуус бас байх юмаа..." цааш унших »
(Нийт: 45)