Энэний оронд үг урсгаж болно гэхдээ хүсвэл урсгахгүй ч байж болно
захиа зурвас хүлээсээр л суугаа байх...
 Зун нэг амралтынхаа өдөр гэрийнхээ бүх хөшигнүүдээ угаагаад гал тогооныхоо бүх юмыг цэвэрлэж нэг өдөржингаа завгүй байсан юм. Хамаг ажилаа дуусаад би банштай цай хийгээд ээжийг ажилаасаа түр чөлөө аваад ирж хоол идээд яв гээд хэлчих гээд Цогоогоор хэлүүлсэн юм. Ээж гаднаас орж ирэнгүүтээ л дуу алдаад...та 2 гэрээ янзалсан юм уу...миний хийнэ дээ гэж бодсон ч хийж амжихгүй явсан юмыг бүгдийг нь хийчихсэн байна ш дээ гээл... 3лаа ширээ тойрч суугаад хоолоо идэхэд ээж ямар их баяртай байсан гээ...Цогоог нөгөө өрөөнд байхад "би хүүгээ годоочих байх гээд хэлдэггүй байсан юм, гэхдээ охин хүүхэдтэй болох юмсан гэж зөндөө их хүсдэг байсан юм...одоо хар л даа гэр цэвэрхэн тухтай халуун хоолтой" гээл ээж надад баахан баярлаж ярьсандаа... гээд л өөрийнх нь гэрт эхнэртэй нь бас хүүтэй нь өнгөрөөсөн өдрүүдийн тухай би аавд зөндөө их ярьдаг байж билээ... ханиа хүүгээ бас гэрээ санасан хүн нулимс дүүрэн нүдээр намайг ширтэн байж нэг ч үг алдаж гээлгүй сонсох гэсэн мэт суудагсан...баахан ярьж суусны дараа аав маань гэртээ очоод ирсэн хүн шиг сэтгэл нь нэг л сайхан байгааг нь би мэдэрдэг байлаа... дуу аялан гэр дундуураа холхин...хааяа нэг санаа алдана...гэвч нэг хэсэгтээ л жаргалтай...
"захиа зурвас хүлээсээр л суугаа байх..." цааш унших »
Маш урт хугацаанд хамт байхын тулд гэж хэлээгүй билүү?
хайраа..намайгаа санасаар өдөр хоногийг өнгөрөөж байна уу.. хайр нь ч бас алхам тутамдаа чамайгаа бодож чинийхээ ирэх өдрийг хуруу тоолон хүлээж байна. яг одоо энд 13:01 болж байна. аав бид 2 ажилаасаа ирчихээд аав сайхан шөлтэй хоол хийсэн тэрийг нь идчихээд хайрыхаа бичиж өгсөн дуунуудыг сонсож зурагнуудаа үзээл сууж байна. хайраа чамайгаа ямар их санана вэ. санах тусам өнгөрсөн өдрүүдэд чамдаа ямар хайхрамжгүй өөрөө эрхлээд яваад байдаг байв даа гээд харамсаад байх юм. чамаасаа хол байгаа энэ өдрүүдэд чи бид 2 хамт байх нь ямар үнэ цэнэтэйг мэдэрч байна.
"Маш урт хугацаанд хамт байхын тулд гэж хэлээгүй билүү?" цааш унших »
Яг жилийн өмнө...6
Хүний нутагт хол байх үед хамгийн хэцүү нь юу гээ...хайртай хүнтэйгээ ойлголцохгүй байх... сэтгэл ямар их өвдөж шаналдаг гээ... нэг өдөр хайртайгаа мэссэнжэрдлээ...тэгтэл учиргүй уурлаад чи найзууддаа муухай аашилсан нохой шиг хаясан битгий холбоо барь нтр гэсэн байна...гээд л бөөн хэрэг мандваа...урдах тэмдэглэлүүдийг минь уншсан бол та санаж байгаа. хамт явбал найзуудаараа бөөнөөрөө уулзана гэж ярьж байгаад хайрын маань виз гараагүй болохоор бас өөрөө хэнтэй ч уулзмааргүй байна гэхээр нь утсаа унтараагаад чимээгүй нисээд ирсэн дээ гэж бичиж байсан...яг тэрнээс болоод бөөн хэруул болдог байгаа... манай найз залуу жижиг том ямар ч асуудал гарсан учирыг нь олж ярилцахгүй уурлаад мэссэнжэрээсээ гарчихна. Би гэдэг хүн араас нь захиа бичиж л учираа олдог байлаа...
"Яг жилийн өмнө...6" цааш унших »
зүрх эмтэлсэн хэдхэн үгс
Хол байх өдрүүдэд энэ нэт л биднийг холбодог байсан даа... хааяахан сэтгэл сэрд хийлгэм хүнд захиа авдаг байсан бололтой...яг жилийн өмнөх гэж гарчигласан тэмдэглэлүүдээ бичих гэж жилийн өмнөх захиануудаа иргэн харж суухад хайрдаа бичсэн энхрий хайрын үгтэй захидалууд хариу нь сэтгэл догдлуулан баярлуулж заримдаа үнэхээр аймшигтай байдаг байж билээ...яагаад би тэр хүнийг алдчих вий надаас холдчих вий гэж тэгтлээ айдаг санаа зовдог байсан юм бол. үнэхээр энэ миний хувьд айдас юм шиг л байсан даа... жилийн өмнөх захидалуудаа эргэн сийрүүлье. эрхлэх гэж хол байгаа хайрыгаа санасан сэтгэлээ илэрхийлэх гэж бас халуун дулаахан үгтэй захиа хүлээдэгсэн...
"зүрх эмтэлсэн хэдхэн үгс" цааш унших »
Мишээлээс...миний хайраас
Би гэдэг хүн хайртай залуугаа аав хүүгээ авах гээд л бид 2 олон олон санаа бодож суулаа...тэгээд л иргэншилийн тухай нэг үгээр ногоон карт хөөцөлдөх ажилтай болсон байсан юм...би хайрыгаа авч л байвал юу ч хийхэд бэлэн байсан даа...энэ тухай дараа бичнээ... энд ирсэний дараахан хайрдаа бичиж байсан захиануудаа сийрүүлье...хэнээс нь ямар сэтгэл гарч байсныг...хэн хэнээ яаж хайрлаж байсныг...хайртай хүмүүс нэгэндээ хэрхэн хандаж байхыг бас болох болохгүйн учирыг өөр өөрийнхөөрөө мэдэрцгээнэ биз дээ...
"Мишээлээс...миний хайраас" цааш унших »
ээжийн захиа...миний хариу...одоогийн...
Би хамгийн ойрын хүмүүсээсээ олон олон зүйлийг өнөөдрийг хүртэл нуусаар ирсэн...энд анх ирсэн цагаасаа өнөөдрийг хүртэл шүү дээ... гэхдээ хэзээ нэг өдөр би тэднийхээ дэргэд байх үедээ энэ блогоо уншуулана даа гэж боддог юм. Цаг нь болохоор надад хамааралтай хүн бүхэн миний өнгөрсөнийг мэдээсэй гэж хүснэ... намайг хүний нутагт яаж амьдарч байсныг чин үнэнээр нь мэдээсэй гэж хүснэ... Жилийн өмнөөс өөрийн аав ээж ах эгч дүүгээсээ олон юмыг нуусан даа... өнгөрсөнд бичсэн захиагаа уншихдаа яагаад худлаа хэлж байсан юм бол гэж бодох эсвэл хэлээгүй нь дээр гэж бодсон өөрийн бодолоо зөвтгөх...за ямартаа ч миний зөв буруугийн аль нь болохыг цаг хугацаа хэлээд өгөх байлгүй дээ...
"ээжийн захиа...миний хариу...одоогийн..." цааш унших »
Яг жилийн өмнө...5
нэг л завгүй бас залхуу хүн...тэмдэглэлээ бичилгүй их уджээ. Яалтач үгүй өдрийн талыг ажил дээрээ 2 цагийг автобус метронд өнгөрөөж байгаа болохоор үлдсэн жоохон цагт нь амарч авах гэж хөнжилдөө шургасаар байтал... өнөөдөр гадаа цастай хүйтэн өдөр байлаа...гэхдээ дулаахан хувцастай гол нь сэтгэлдээ халуухан элчтэй би даарсангүй ээ. За жилийн өмнөхрүүгээ эргээд орьё. ээжийн хэлсэнчлэн өнгөрсөнийг дурсахаар тэр үеийн сайхан муухайг дахин мэдрээд жоохон тиймхэн байнаа. хэтэрхий их хайрлаж байсандаа хуучин найз залуугаа санаад ч байх шиг...хүнд хэцүү өнгөрсөн цаг үеийг бодохоор яаж тэссэн байна даа ч гэж бодох шиг... за тэр яахав...яг жилийн өмнө...
"Яг жилийн өмнө...5" цааш унших »
Яг жилийн өмнө...4
2009.01.20 16:03   Чикаго Grayhound-n автобусны буудал дээр явах автобусаа хүлээгээд сууж байна. Дүүрэн харууд бас ядуус. АНУн хамгийн доод зэрэглэлийн нийтийн тээвэр гэсэн. МП дээр байгаа дуунууд сэтгэлийг маань хичнээн их онгойлгож байна гээч... Зарим хүмүүс Америк гэхээр л жаргалын орон диваажин гэж боддог байх. Магадгүй би ч тийм л бодолтой байсан. Харин бодол бодит амьдрал 2н хооронд асар том зөрөө байна. 00д чемоданаа чирч ороод л...за энэ ч яахав.
"Яг жилийн өмнө...4" цааш унших »
тэнгэрт...
Төрсөн нутаг хайртай бүхнээсээ хэдэн бээрийн алсад нисч явсан ч сэтгэл зүрх минь тэдэнтэйгээ үлдсэн байлаа... тэсгэлгүй их санаж...өнгөрсөн сайхан бүхнийг дурсаж явсан юм. Бодолд байгаа юмаа бичмээр санагдсанч тэмдэглэлийн дэвтэр байтугаа атгын чинээ цааш ч надад байсангүй... гэвч ирсэн дараа нь хайрдаа уншуулна даа гэж бодоод ямар нэг юм бичихийг маш их хүссэн учираас онгоцны хоолтой хамт ирсэн салфеткан дээр бичсэн хэдхэн мөр зурвас бичиж байж билээ...
"тэнгэрт..." цааш унших »
халуухан бас гашуун Сүүлчийн шөнө минь
Аав ээж найз залуугийнд маань ирлээ. Найз залуугийн маань ээж ширээ засч өвөө нь бас ирсэн байсан юм. Оройжин томчууд бидний тухай ярьж 2 ээж минь миний юмыг бэлдэж харин бид 2 аав ээжүүддээ эрхлэн байлаа...цаг нилээн орой болж аав ээж 2 минь гэртээ харих болоход нь би хайртайгаа хамт хоноод өглөө нисэх дээр уулзья гэхэд...ээж -хол явах гэж байгаа хүн чинь аав ээжтэйгээ байдаггүй юмуу? аав -за яахав миний охин эндээ хоно доо гээд үнсээд явлаа. Бүх юм жин тан...нисэх л үлдээ...ээж орондоо бид 2 өрөөндөө...
"халуухан бас гашуун Сүүлчийн шөнө минь" цааш унших »
Ганцхан өдөр гэж үү?
Маргааш уулзахын тулд өнөөдөр салдаг Үүрд хамт байхын тулд маргааш уулздаг.... Бидний хамгийн сүүлд хамтдаа үзсэн кинон дээр энэ үг гарч байсан юм. Хэрвээ бидний энэ амьдрал яг л кинон дээр гардаг шиг өрнөдөг юм бол бас яг кино шиг жаргалтай төгсөх байх гэж би битүүхэн өөрийгөө тайтгаруулна.
"Ганцхан өдөр гэж үү?" цааш унших »
Чамгүйгээр би явмааргүй байна....
Чамгүйгээр би явмааргүй байнаа...гэж байсан ч АНУн виз гэдэг тийм ч амар юм биш нэгийнх нь ч гэсэн виз гарч байхад түрүүлээд ирж л байх хэрэгтэй. Нэгийгээ хүлээгээд хичээлээ хийгээд бас ажил хийгээд...ер нь нэг нь ч гэсэн ирж л байх хэрэгтэй гэж аавынх нь хэлсэнээр хайртаасаа түрүүлээд би явахаар болсон байлаа. Яг жилийн өмнө шүү дээ. Олон жил хүссэн мөрөөдөл нь энэ удаад бас л мухардалд ороход хайртын минь сэтгэл ямар хүнд байсныг би мэдэрч байсаан. Америк явна гэдэг хайртын минь хүсэл харин хамт байхын тулд л би энэ улсыг зорьсон...
"Чамгүйгээр би явмааргүй байна...." цааш унших »
(Нийт: 78)