"Дурлалгүй хот... үгүй..." цааш унших »
"Дурлалгүй хот... үгүй..." цааш унших »
"өвлийн өвөөд... Мишээлээс" цааш унших »
"BIGBOY-d...чамд зориулсан юм... хариу бичих гэсний хэрэггүй..." цааш унших »
"аз жаргал гэж очих газарыг биш явах замыг хэлнэ..." цааш унших »
"Надад дурлахгүй байх шалтгаан байна гэж үү?" цааш унших »
"Би дурлачихаж..." цааш унших »
Тооны машин цаг болгож ашигладаг гар утасаа өнөөдөр гэртээ үлдээгээд ажилдаа явлаа... гартаа цагтай бас тооны машин хэрэглэх шаардлагагүй болохоор яах ч гэж энэ олон товчлууртай том хайрцагийг авч явах юм билээ дээ хэхэ... хүний тооноос хасагдчихсан хүн ч юм шиг...эсвэл хүн биш байж хүний тоонд багтах гээд яваад байгаа ч юм уу...ёстой мэдэх юм алгаа... ойрдоо сэтгэл нэг л сонин байх юм... ажилаа хийж байхдаа ч сэтгэл санаа тогтохгүй юу ч юм мэдэхгүй бодоод... тэгсэн хирнээ толинд харахад би инээсэн байх юм...за за больё би яг галзуурчихаж
"Хэзээ намайг орхих ганцаардал вэ?" цааш унших »
Бодож хүсч хүлээсэн 2 өдрийг өнгөрөөлөө...нэг нь шинэхэн танилцсан найз охины минь төрсөн өдөр нөгөө нь Halloween. Хэн нэгэнд зориулан баярын ширээ засч бэлэг сонгоогүй удсан байж шүү... найз охиноо сайхан баярлуулах гэж хирэндээ л их хичээлээ... өөрт нь таалагддаг бэлэгийг нь сонгож хэзээ ч мартагдахгүйгээр баярынх нь өдөрийг өнгөрөөх гэж 2 найзтайгаа 3лаа хэд хоног нилээн завгүй...хэхэ
тэр өдрийн баярын ширээ... сэтгэлээс гарсан бэлэг...цэцэг... бялуу... гээд л... бидний бэлдсэн бүхэн найз охиныг миньсэтгэлд нийцэж байлаа... хамгийн суулд хэзээ ийм гоё цэцэг бэлгэнд авсанаа санахгүй байна гэж найз маань инээмсэглэж... харин найзынхаа сэтгэл хангалуун байгааг харж бид 3 бөөн баяр... тэр оройн сэтгэгдэлийг одоо ч мэдрэхдээ би инээмсэглэж байна... дараа өдөрийнх нь баярын тухай гээд зөндөө их юм бичмээр байгаа ч нэг юманд санаа зовоод бичиж чадахгүй нээ... болихоос...
"Арчаагүй өрөвдөлтэй залуус бас байх юмаа..." цааш унших »



